In 2023, toen Viktor Iovenko, vader van twee energieke kinderen van 7 en 9 jaar oud, in Nederland woonde, ontdekte hij dat er in de lokale gemeenschap geen oriëntatieloopclub was.
Geïnspireerd door het idee om zijn kinderen de kans te geven zich te ontwikkelen in deze dynamische discipline, organiseerde hij zelf de eerste trainingen.
Nadat hij een gedetailleerde kaart van de omgeving had gemaakt en de lessen had laten beginnen, ontdekte Viktor meteen het kernprobleem: hoe kon hij op betrouwbare wijze verifiëren of elk kind alle controlepunten had bezocht?
De eerste oplossing – primitieve ‘krokodillenklemmen’ voor ponskaarten – bleek te onhandig en onbetrouwbaar, wat duidelijk aantoont dat er een kant-en-klaar, effectief markeersysteem ontbrak.